نوایی که همواره شنیده ایم

نوای نی ژاپنی ، شاکوهاچی! - کوهاچیرو میاتا

تاریخ انتشار : ۱۱:۴۴ ۰۸-۰۴-۱۴۰۱

اغلب در فیلم های که مربوط به گذشته های ژاپن و عصر سامورایی ها هستند ، نوایی از فلوت شاکوهاچی در پس زمینه به گوش می رسد ، گویی نوایی که در حال انتقال تاریخ هست ،شاکوهاچی معمولاً از انتهای ریشه چوب بامبو ساخته می شود و سازهای بسیار متنوعی هستند. نوازندگان حرفه‌ای می‌توانند تقریباً هر صدایی را که می‌خواهند از این ساز ایجاد کنند و رپرتوار وسیعی از موسیقی اصلی ذن، موسیقی گروهی با کوتو، بیوا و شامیسن، موسیقی محلی،وقطعات مدرن را اجرا کنند.

تبریز امروز:

 

 

 
کوهاچیرو میاتا متولد 1938 宮田 耕八朗 نوازنده و آهنگساز شاکوهاچی است. کوهاچیرو میاتا در سال های اخیر به عنوان یکی از نمادهای برجسته ژاپنی شاکوهاچی شناخته شده است. او اندکی پس از تأسیس آنسامبل نیپونیا به آن ملحق شد و یکی از برجسته ترین اعضای آن است: او به عنوان یکی از معدود افرادی انتخاب شده است که در هر یک از تورهای خارج از کشور گروه شرکت می کند. آقای میاتا به خاطر نواختن موسیقی معاصر و همچنین سنتی مشهور است و برنامه های رسیتال او به  هر دو رپرتوار اختصاص دارد. 
 
Miyata Kohachiro

شاکوهاچی  尺八  یک فلوت ژاپنی و چینی باستان است که از بامبو ساخته شده است. فلوت بامبو که اکنون به نام «شاکوهاچی» شناخته می‌شود، در قرن شانزدهم در ژاپن مورد استفاده وقع شد و به آن شاکوهاچی فوک普化尺八 می‌گویند. فلوت بامبو معروف به کدای شاکوهاچی 古代尺八، شاکوهاچی باستان، که کاملاً متفاوت از سبک فعلی شاکوهاچی است، در قرن هفتم از چین به ژاپن معرفی شد و در قرن دهم بتدریج فراموش گردید. پس از یک دوره طولانی، نواختن هیتویوگری شاکوهاچی 一節切尺八 در قرن پانزدهم آغاز شد و سپس در قرن شانزدهم، فوک شاکوهاچی در ژاپن توسعه یافت. نواختن فوک شاکوهاچی در قرن هجدهم در دوره ادو شکوفا شد و در نهایت شاکوهاچی هیتویوگیری نیز از بین رفت. در این دوران فوک شاکوهاچی محبوبیت یافته در ژاپن، بلندتر و ضخیم تر از کودای شاکوهاچی است و یک سوراخ انگشت کمتر دارد. بلندتر و ضخیم تر از هیتویوگری شاکوهاچی است و از نظر اندازه، دامنه، مقیاس و کیفیت تون صدا برتر است امروزه، از آنجایی که شاکوهاچی به طور کلی فقط به فوک شاکوهاچی اطلاق می شود، این نظریه که شاکوهاچی ساز منحصر به فرد ژاپن است، به طور گسترده پذیرفته شده است.

 

 

ذن بودیسم

شاکوهاچی به طور سنتی از بامبو ساخته می‌شود، اما نسخه‌های آن از چوب‌های سخت وجود دارد. این  فلوت توسط راهبان Fuke Zen ذن بودیسم در تمرین suizen (مدیتیشن دمیدن) استفاده می شد.

راهب های بودایی در حال نواختن شاکوهاچی

این ساز در مقیاس پنتاتونیک مینور کوک شده است.

***

 


یک شاکوهاچی که اوتاگوچی مدرسه کینکو (歌口، لبه دمنده) خود را نشان می دهد

شاکوهاچی معمولاً از انتهای ریشه چوب بامبو  ساخته می شود و سازهای بسیار متنوعی هستند. نوازندگان حرفه‌ای می‌توانند تقریباً هر صدایی را که می‌خواهند با این ساز ایجاد کنند و رپرتوار وسیعی از موسیقی اصلی ذن، موسیقی گروهی با کوتو، بیوا و شامیسن، موسیقی محلی، جاز و دیگر قطعات مدرن را اجرا کنند.

بخش عمده ای از ظرافت (و مهارت نوازنده) شاکوهاچی در شکل دهی  لحن غنی و توانایی تنوع آن نهفته است. انگشت‌ها، اجسام‌های مختلف و مقادیر مری/کاری می‌توانند نت‌هایی با ارتفاع یکسان، اما با تفاوت‌های ظریف یا چشمگیر در رنگ‌آمیزی تون ایجاد کنند.

 با توجه به مهارت مورد نیاز، زمان مورد نیاز و دامنه کیفیت مواد برای ساخت شاکوهاچی بامبو،  از آنجایی که هر تکه بامبو منحصر به فرد است، شاکوهاچی را نمی توان به صورت انبوه تولید کرد و صنعتگران باید زمان زیادی را صرف پیدا کردن شکل و طول صحیح بامبو کنند، آن را به مدت کم و بیش یک دهه در یک محیط کنترل شده آماده کنند و سپس شروع به شکل دادن به سوراخ بامبو کنند. تقریباً یک سال با استفاده از خمیر جی (地) - لایه‌های زیادی از مخلوط از جمله پودر تونوکو (砥の粉) و سشیمه و با لاک اوروشی به پایان رسید - برای هر فلوت جداگانه برای دستیابی به زیر و بم و تناژ صحیح روی همه نت‌ها. نمونه هایی با کیفیت بسیار بالا، با منبت های با ارزش، یا دارای اهمیت تاریخی می توانند ساخته شوند

 

گردآوری و ترجمه از کاوه وحیدی آذر


نظرات کاربران


@