کمک های نقدی به مادران فقیر باعث افزایش فعالیت مغزی در نوزادان می شود

تاریخ انتشار : ۱۷:۳۸ ۰۴-۱۱-۱۴۰۰

به نظر می رسد آزمایشی که برای مادران فقیر برای اولین سال زندگی فرزندانشان کمک هزینه نقدی دریافت می کند، فعالیت مغزی نوزادان را به شیوه هایی مرتبط با رشد شناختی قوی تر تغییر داده است، یافته ای که پیامدهای بالقوه ای برای سیاست شبکه ایمنی دارد. تفاوت ها بسیار کم بود - محققان آنها را از نظر بزرگی آماری به حرکت به جایگاه 75 در یک خط 100 از 81 تشبیه کردند - و باید دید که آیا تغییرات در الگوهای مغز به مهارت های بالاتر ترجمه می شود، زیرا تحقیقات دیگر دلیلی برای انتظار دارد. . با این حال، شواهدی مبنی بر اینکه یک سال یارانه می‌تواند چیزی به ژرفای عملکرد مغز را تغییر دهد، نقشی را که ممکن است پول در رشد کودکان ایفا کند، نشان می‌دهد و زمانی که رئیس‌جمهور بایدن برای برنامه بسیار بزرگ‌تری از یارانه‌ها برای خانواده‌های دارای فرزند فشار می‌آورد، آمده است.

تبریز امروز:

تحقیقات نشان می دهد کمک های نقدی به مادران فقیر باعث افزایش فعالیت مغزی در نوزادان می شود
این تحقیق می تواند پیامدهای سیاستی داشته باشد زیرا پرزیدنت بایدن برای احیای پیشنهاد خود برای افزایش اعتبار مالیاتی کودکان تلاش می کند.

 The differences in brain activity were modest, and it remains to be seen if changes in brain patterns will translate to higher skills.

تفاوت‌ها در فعالیت مغز بسیار کم بود، و باید دید که آیا تغییرات در الگوهای مغز به مهارت‌های بالاتر تبدیل می‌شود یا خیر.

به گزارش نیویورک تایمز - به نظر می رسد آزمایشی که برای مادران فقیر برای اولین سال زندگی فرزندانشان کمک هزینه نقدی دریافت می کند، فعالیت مغزی نوزادان را به شیوه هایی مرتبط با رشد شناختی قوی تر تغییر داده است، یافته ای که پیامدهای بالقوه ای برای سیاست شبکه ایمنی دارد.

تفاوت ها بسیار کم بود - محققان آنها را از نظر بزرگی آماری به حرکت به جایگاه 75 در یک خط 100 از 81 تشبیه کردند - و باید دید که آیا تغییرات در الگوهای مغز به مهارت های بالاتر ترجمه می شود، زیرا تحقیقات دیگر دلیلی برای انتظار دارد. .

با این حال، شواهدی مبنی بر اینکه یک سال یارانه می‌تواند چیزی به ژرفای عملکرد مغز را تغییر دهد، نقشی را که ممکن است پول در رشد کودکان ایفا کند، نشان می‌دهد و زمانی که رئیس‌جمهور بایدن برای برنامه بسیار بزرگ‌تری از یارانه‌ها برای خانواده‌های دارای فرزند فشار می‌آورد، آمده است.

مارتا جی. فراه، عصب شناس در دانشگاه پنسیلوانیا، که بررسی این مطالعه را برای مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم، جایی که روز دوشنبه منتشر شد، انجام داد، گفت: "این یک یافته علمی بزرگ است." این گواه بر این است که فقط دادن پول بیشتر به خانواده ها، حتی مقدار کمی پول بیشتر، منجر به رشد بهتر مغز می شود.


این پرداخت ها تا سن حداقل 4 سالگی ادامه خواهد داشت و محققان آزمایش های بیشتری را برنامه ریزی می کنند.
محقق دیگری به نام چارلز ای. نلسون سوم از هاروارد، با احتیاط بیشتری واکنش نشان داد و خاطرنشان کرد که تأثیر کامل پرداخت ها - 333 دلار در ماه - تا زمانی که بچه ها تست های شناختی را انجام ندهند، مشخص نخواهد بود. او گفت در حالی که الگوهای مغزی مستند شده در این مطالعه اغلب با مهارت های شناختی بالاتر مرتبط هستند، اما همیشه اینطور نیست.

دکتر نلسون که به عنوان مشاور این مطالعه خدمت کرده است، گفت: «این به طور بالقوه یک مطالعه پیشگامانه است. اگر من یک سیاستگذار بودم، به این موضوع توجه می‌کردم، اما تصویب لایحه‌ای که به هر خانواده 300 دلار در ماه می‌دهد، زودرس است.»

پس از اینکه بایدن نتوانست دموکرات‌ها را پشت یک لایحه بزرگ سیاست اجتماعی متحد کند، یک برنامه موقت فدرال یارانه‌های تقریباً جهانی برای کودکان - تا 300 دلار در ماه به ازای هر کودک از طریق افزایش اعتبار مالیاتی کودکان - این ماه منقضی شد. اکثر جمهوری خواهان مخالف کمک های مالی ماهانه هستند و به هزینه آن اشاره می کنند و هشدار می دهند که کمک های بی قید و شرط، که آنها را رفاه توصیف می کنند، والدین را از کار کردن منصرف می کند.

سناتور جو مانچین سوم، دموکرات ویرجینیای غربی، با اشتراک برخی از این نگرانی‌ها، عملاً طرح بایدن را مسدود کرد، اگرچه او پیشنهاد کرده است که ممکن است از پرداخت‌های محدود به خانواده‌های دارای امکانات متوسط ​​و افراد دارای شغل حمایت کند. پرداخت‌ها در این آزمایش که سال‌های اول کودک نامیده می‌شود، صرف‌نظر از اینکه والدین کار می‌کنند یا خیر، ارائه می‌شوند.

شواهد فراوانی وجود دارد که نشان می دهد کودکان فقیر به طور متوسط ​​مدرسه را با مهارت های شناختی ضعیف تر شروع می کنند و دانشمندان علوم اعصاب نشان داده اند که این تفاوت ها به ساختار و عملکرد مغز نیز کشیده می شود. اما مشخص نیست که آیا این تفاوت ها مستقیماً ناشی از کمبود پول است یا از عوامل مرتبط مانند تحصیلات والدین یا تأثیرات محله.

مطالعه‌ای که روز دوشنبه منتشر شد، شواهدی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد فقر خود کودکان را از رشد در اولین لحظاتشان بازمی‌دارد.

دکتر کیمبرلی جی نوبل، پزشک و عصب شناس دانشگاه کلمبیا که در هدایت این مطالعه کمک کرد، گفت: «این اولین مطالعه ای است که نشان می دهد پول، به خودی خود، تأثیری علی بر رشد مغز دارد.

دکتر نوبل و همکارانش از شش دانشگاه هزار جفت مادر-شیرخوار را در چند روز پس از تولد نوزادان به کار گرفتند و خانواده ها را به طور تصادفی به دو گروه تقسیم کردند. یک گروه مبلغ اسمی 20 دلار در ماه و گروه دیگر 333 دلار دریافت کردند.

محققان با استفاده از الکتروانسفالوگرام یا آزمایشات EEG برای ارزیابی کودکان در سن 1 سالگی دریافتند که افرادی که در گروه پول نقد زیادتر بودند، فعالیت سریع مغزی بیشتری داشتند. تفاوت ها از نظر آماری بود، اما نه همه، شاخص‌ها و در بخش‌هایی از مغز که بیشتر با پیشرفت شناختی مرتبط هستند، بیشترین اهمیت را داشتند.

این پرداخت ها تا سن حداقل 4 سالگی ادامه خواهد داشت و محققان آزمایش های بیشتری را برنامه ریزی می کنند.

محققان هنوز در تلاشند تا مشخص کنند چرا پول رشد مغز را تغییر داده است. فرد می توانست غذا یا مراقبت های بهداشتی بهتری خریداری کند. کاهش سطوح مخرب استرس والدین؛ یا به مادران اجازه می دهد کمتر کار کنند و زمان بیشتری را با نوزادان خود بگذرانند.

این سؤال که آیا کمک های نقدی به کودکان کمک می کند یا به آنها آسیب می رساند، در سیاست اجتماعی محوری است. گروه حامیان حمایت مالی  با استناد به تحقیقاتی که نشان می دهد حتی دوره های کوتاه فقر دوران کودکی می تواند منجر به کاهش درآمد بزرگسالان و بدتر شدن سلامتی شود، استدلال می کنند که کودکان فقیر به کف درآمد نیاز دارند. محافظه کاران می گویند پرداخت های بی قید و شرط کار و ازدواج را از بین می برد و در درازمدت باعث افزایش فقر می شود.

بیل کلینتون با لغو ضمانت های رفاهی و انتقال کمک ها به والدینی که کار می کنند، موضع حزب دموکرات را ربع قرن پیش تغییر داد. اگرچه فقر کودکان متعاقباً به پایین‌ترین حد خود رسید، دلایل آن مورد بحث است و افزایش نابرابری و نوسانات باعث احیای حمایت دموکرات‌ها از یارانه‌ها شده است. بسیاری از کشورهای ثروتمند دیگر کمک هزینه های گسترده کودکان را بدون قید و شرط ارائه می کنند، و انواع برنامه های دولتی و خصوصی در ایالات متحده برای اندازه گیری تأثیرات درآمد تضمین شده بر خانواده های فقیر در حال انجام است.

گسترش موقت اعتبار مالیاتی کودکان، که سال گذشته تصویب شد، یارانه هایی را به همه به جز ثروتمندترین والدین با هزینه یک ساله بیش از 100 میلیارد دلار ارائه کرد. سوزان دلبن، نماینده دموکرات واشنگتن، گفت که این مطالعه با نشان دادن این که "سرمایه گذاری روی فرزندانمان مزایای بلندمدت باورنکردنی دارد، این کمک ها را تقویت کرد."

گرگ جی. دانکن، اقتصاددان دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، که یکی از 9 نفر از نویسندگان این مطالعه بود، گفت که امیدوار است این تحقیق دوباره بر این بحث متمرکز شود، که به گفته او "تقریبا همیشه در مورد خطراتی است که برای والدین ممکن است داشته باشند. یعنی با دادن پول  به موضوع کمتر کار کنید یا از پول به طور بیهوده استفاده کنید» برای این سؤال که «آیا پرداخت ها برای بچه ها خوب است یا خیر».

اما یک منتقد محافظه کار رفاهی، رابرت رئیس بنیاد هریتیج، استدلال کرد که این مطالعه قوانین سختگیرانه رفاهی را تأیید می کند، که او با تشویق والدین برای یافتن و حفظ شغل، فقر کودکان را کاهش می دهد.

او گفت: «اگر واقعاً معتقدید که فقر کودکان این اثرات منفی را دارد، پس نباید در تلاش برای بازگرداندن کمک های نقدی بی قید و شرط باشید. شما مطمئناً نمی خواهید وارد تجارت معکوس اصلاحات رفاهی شوید.»

زمانی اقتصاددانان و روانشناسان بر مطالعات کودکان فقیر مسلط بودند، اما دانشمندان علوم اعصاب به طور فزاینده ای روی این موضوع تمرکز کرده اند. در 15 سال گذشته، آنها نشان داده اند که کودکان فقیر به طور متوسط ​​از نظر ساختار و عملکرد مغز با سایرین تفاوت دارند و بیشترین تفاوت برای فقیرترین کودکان وجود دارد.

تست های EEG تفاوت هایی را در فعالیت الکتریکی پیدا کرده اند. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا M.R.I.s تفاوت هایی را در اندازه قشر مغز به ویژه در مناطق مرتبط با رشد زبان و عملکرد اجرایی نشان داده است. یک مطالعه نشان داد که تفاوت در اندازه قشر مغز ممکن است تا 44 درصد از شکاف موفقیت بین نوجوانان با درآمد بالا و پایین را تشکیل دهد.

مانند هر تفاوت گروهی، میانگین ها نتایج فردی را پیش بینی نمی کنند. بسیاری از عوامل دیگر فراتر از ویژگی های مغز بر رشد شناختی تأثیر می گذارد و بسیاری از کودکان کم درآمد رشد می کنند.

برای آزمایش تأثیر کمک های نقدی، موسسه Baby's First Years بیش از 20 میلیون دلار از منابع دولتی و خصوصی، از جمله مؤسسه ملی بهداشت، جمع آوری کرد. محققان شرکت کنندگان را از بخش های زایمان در شهر نیویورک، مینیاپولیس-سنت. پل و مناطق متروی نیواورلئان و اوماها، به طور تصادفی آنها را به گروه‌های پردرآمد و کم پرداخت اختصاص می‌دهند.

میانگین درآمد خانواده ها حدود 20هزار دلار است که کمتر از خط فقر رسمی برای یک خانواده متوسط ​​است، به این معنی که آنهایی که 333 دلار در ماه دریافت می کردند تقریباً 20 درصد افزایش درآمد داشتند. به مادران گفته شد که می توانند هر طور که می خواهند از این پول استفاده کنند.

محققان پیش‌بینی کردند که کودکان در گروهی که پول نقد زیاد هستند، فعالیت مغزی با فرکانس بالا بیشتر از کودکان گروه پول نقد و فعالیت با فرکانس پایین کمتر نشان می‌دهند. تحقیقات قبلی نشان داده است که چنین الگوهایی با مهارت های شناختی بالاتر و مشکلات توجه کمتر مرتبط هستند.

نتایج تا حد زیادی با پیش‌بینی‌ها مطابقت داشت، به طوری که کودکانی که کمک هزینه‌های بالاتر دریافت کردند، فعالیت سریع مغز بیشتری را نشان دادند (البته هیچ تفاوتی در فعالیت آهسته مغز وجود نداشت).

دانشمندان نوشتند که پول "به نظر می رسد" باعث تغییر الگوهای مغزی شود، اگرچه در مصاحبه ها کمتر مبهم بودند. دکتر نوبل گفت که این شواهد، اگرچه قوی هستند، اما تا حدی به این دلیل که بیماری همه گیر کروناویروس به آن ها اجازه آزمایش تنها 435 نوزاد را می داد، «بدون هوا» نبودند.

Researchers are still trying to determine why the money altered brain development. It could have purchased better food or health care.
محققان هنوز در تلاشند تا مشخص کنند که چرا پول رشد مغز را تغییر داد می توانست غذا یا مراقبت های بهداشتی بهتری تهیه  و خریداری کند.
جان گابریلی، عصب شناس در مؤسسه فناوری ماساچوست، گفت که شواهدی مبنی بر اینکه کمک های نقدی فعالیت مغز را تغییر می دهد، متقاعدکننده و «از نظر علمی بسیار مهم» است، اگرچه او افزود: «ما می خواهیم ببینیم که آیا این تفاوت ها منجر به بهبود شناخت می شود یا خیر.

در حالی که اندازه تفاوت‌های ثبت‌شده متوسط ​​است (حدود یک پنجم انحراف استاندارد)، محققان گفتند که آنها با تفاوت‌هایی که در آزمایش متوسط ​​مدرسه ایجاد می‌شوند، قابل مقایسه هستند، مانند دادن معلم خصوصی به کودکان. آنها اضافه کردند که در حالی که اداره این خدمات اغلب سخت است، پول نقد را می توان در مقیاس انبوه توزیع کرد.

کاترین مگنوسون، یکی از نویسندگان این مطالعه که مؤسسه تحقیقات فقر در دانشگاه ویسکانسین را اداره می کند، گفت که از این که کمک تنها یک سال تفاوت ایجاد کرده شگفت زده شده است. او گفت: «این نشان می‌دهد که مغز چقدر به محیط‌ها حساس است.

منتقدان کمک های نقدی نامحدود اغلب هشدار می دهند که خانواده ها آن را هدر می دهند یا از آن سوء استفاده می کنند. اما  برای یک خانواده، این ممکن است غذا باشد. برای دیگری، ممکن است مسکن باشد. تحقیقات اضافی چگونگی خرج کردن پول توسط والدین را بررسی خواهد کرد.

برخلاف گسترش اعتبار مالیاتی کودکان در سال گذشته، این آزمایش به طور محدود برای نوزادان فقیر مورد هدف قرار گرفت، که باعث می‌شود تکرار هزینه کمتری داشته باشد و احتمالاً نگرانی محافظه‌کاران در مورد بازدارندگی از کار را کاهش می‌دهد.

آنجلا راچیدی از مؤسسه امریکن اینترپرایز، یکی از منتقدان پرداخت‌های گسترده‌تر، گفت که این مطالعه اهمیت پیوند نوزادان را نشان می‌دهد. او گفت که اگر نتایج اولیه پایدار بماند، می‌توانند از سیاست‌هایی از جمله مرخصی استحقاقی حمایت کنند که به مادران کمک می‌کند زمان بیشتری را با نوزادان خود بگذرانند،.

او گفت اما هرگونه کمک نقدی باید «برای کسانی باشد که درآمد پایینی دارند، زمان محدودی دارند و انگیزه های کاری را در درازمدت از بین نبرند.


نظرات کاربران


@