انقلاب در موسیقی جاودانه

اگمونت بتهوون

تاریخ انتشار : ۱۴:۳۰ ۰۸-۰۵-۱۳۹۶

اگمونت گوته دارای مضمونی آزادی‌خواهانه است، اگمونت یک هلندی ازادی‌خواه برای رهایی از سلطه اسپانیا به پا می‌خیزد موسیقی بتهوون بیان‌کننده کشمکش اگمونت بر سرعواطف وی به معشوقش از یک سو و حس مسئولیت وی در راه مبارزه برای استقلال مردم خویش از سوی دیگر است مفهوم آزادی وعدالت‌خواهی در موسیقی نیز بازتاب یافته است.

تبریز امروز:

Bildergebnis für beethoven egmont

 

اِگمونت، اپوس ۸۴، مجموعه‌ای از ۱۰ قطعه موسیقی است که در سال ۱۸۱۰ توسط لودویگ بتهوون برای نمایش‌نامه‌ای با همان نام از یوهان گوته تصنیف شد. محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین قطعه این مجموعه نخستین قطعه موسوم به «اوورتور اگمونت» است.

در سال ۱۸۰۹ قرار بر تصنیف موسیقی متنی توسط بتهوون برای تراژدی اگمونت گوته گردید. موسیقی وی نخستین بار در ۱۵ ژوئن ۱۸۱۰ و در چهارمین اجرای نمایش بکار گرفته شد.  در ۱۸۱۱ متن موسیقی اگمونت به عنوان اپوس ۸۴ منتشر شد.

Bildergebnis für beethoven egmont

تا آن زمان گوته و بتهوون هنوز یکدیگر را ملاقات نکرده بودند. گوته تنها نامی از بتهوون شنیده بود و از موسیقی او شناختی نداشت. او نخستین بار در سال ۱۸۱۲ اجرایی از موسیقیاگمونت را بر روی پیانو شنید.

بتهوون اگمونت را زمانی می نویسد که ناپلئون در حال کشورگشایی بود، در ابتدا بتهوون سمفونی اروئیکای خود را به وی تقدیم می دارد اما وقتی حقارت بناپارت را در کسوت دروغین کنسول اولی می بیند ، نام آن را به اروئیکا تغییر می دهد.

Ähnliches Foto

در آن زمان وی موسیقی انقلابی را خلق می کند،  همان طور که حوادث عظیم در ارواح بزرگ شدیدتر و منزه تر  منعکس می شوند . روح انقلابی این زمان هم در این اهنگ های بتهون با عظمت و شدت بیشتر منعکس می شود . در ماورای این آهنگ ها قیافه بتهوون در رنگی با نشان از جنگ های حماسی قرار دارد.

این احساسات در تمامی آثار این دوره بتهوون وجود دارد.

 بتهوون  به ظاهر و سر و وضع خود بی اعتنا بود،  آزادگی و وارستگی رفتار او بیشتر و بی پروا تر شده بود،

می دانست و می توانست به هرکس  هر قدر هم بزرگ تر باشد  ، هرچه بخواهد بگوید ! او به یکی از دوستانش نوشت که " من برای برتری  هیچ نشانی جز خوبی نمی شناسم  " و او بحق  خود را برتر می دانست!

گوته کوشش داشت تا با بتهوون آشنا شود ، در سال 1812 بتهوون به حمام های معدنی توپلیتز در بوهم رفته بود! در آنجا او و گوته یکدیگر را دیدند  و این ملاقات برای هیچکدام رضایتبخش نبود! بتهوون نبوغ گوته را با شور و شوق تحسین می کرد ، اما رفتار آزاد منشانه بتهوون آن قدر شدید بود که گوته  نمی توانست بدون تاثیر بماند، و آزرده نشود.

بتهوون در یکی از نامه های خود شرح می دهد که یک روز با گوته به گردش رفته بودند  و در این گردش بتهوون جمهوریخواه و مغرور به گوته مستشار درباری گراندوک ویمار چنان درسی داد که گوته هرگز آن را نبخشید.

بتهوون می گوید : پادشاهان و شاهزادگان قادرند  که پروفسورها و مشاوران خصوصی بسازند ، آنها را با اعطای القاب و نشان ها مورد تفقد قرار دهند ولی قادر نیستند که مردانی بزرگ و ارواحی بالاتر  و سالارتر از پستی ها و حقارت های جهان بسازند.......

من و گوته ضمن گردش  و در طول راه با خانواده گراندوک مصادف شدیم ، آنها را از دور دیدیم . گوته دستش را از بازوی من کنار کشید تا در کنار جاده بر سر راه انها بایستد.

من هرچه دلم می خواست به او گفتم ولی نمی خواستم دیگر یک قدم همراه او را بروم . او همچنان ایستاده بود. آن وقت من کلاهم را سرم کشیدم، دکمه های کتم را بستم و در حالی که دستانم را به پشتم زده بودم در میان انبوه جمعیتی که آنجا بود فرو رفتم . والاحضرت و درباریانش از مقابل من به کناری رفتند  و خود دوک رودلف  کلاهش را به احترام من  از سر برداشت و علیاحضرت دوشس بیش از همه به من احترام کرد . بزرگان مرا می شناسند و برای تفریح خود تماشا کردم که تمام این دسته از مقابل گوته رد شدند  در حالی که او کلاه بدست در کنار جاده برای تعظیم خم شده بود . بعد سراغش رفتم  او را سرزنش کردم  و این وضع نامناسب او را نبخشودم . گوته هم ماجرا را ازیاد نبرد.  

Egmont    

نمایشنامه اگمونت گوته دارای مضمونی آزادی‌خواهانه است. کنت اگمونت که یک هلندی ازادی‌خواه است، برای رهایی از سلطه اسپانیا به پا می‌خیزد. موسیقی بتهوون بیان‌کننده کشمکش کنت اگمونت بر سر عواطف وی به معشوقش از یک سو و حس مسئولیت وی در راه مبارزه برای استقلال مردم خویش از سوی دیگر است مفهوم آزادی و عدالت‌خواهی در موسیقی نیز بازتاب یافته است.

 

به‌جز اورتور که پیش نوای نمایشنامه است، چهار قطعه برای اجرا در میان پرده ها ، دو قطعه برای خواننده سوپرانو همراه با ارکستر، یک قطعه برای راوی و دو قطعه برای ارکستر تصنیف شده است.

بتهوون در موسیقی اگمونت، روح رمانتیک را با مایه‌های قهرمانانه و فرم کلاسیک ترکیب کرده است با وجود پایان تراژیک نمایشنامه که به مرگ دوک اگمونت ختم می‌شود، قطعه پایانی که «سمفونی پیروزی» نام دارد نوایی از پیروزی قهرمان داستان را سر می‌دهد.

 

وحیدی آذر

 

@