لا فولیا اثر آرکانجللو کورللی با اجرای ناتان میلشتاین

ناتان میلشتاین مردی که با ویلن خود موسیقی را تفسیر می کرد+ ویدئو

تاریخ انتشار : ۱۶:۲۶ ۲۰-۱۰-۱۳۹۹

میلشتاین که به عنوان یکی از بهترین نوازندگان ویولن قرن بیستم شناخته می شد ، به دلیل تفسیر آثار ویولن انفرادی باخ و به دلیل آثاری از دوره رمانتیک شهرت داشت. او همچنین به خاطر کار طولانی مدت خود شناخته شده بود: وی در اواسط 80 سالگی در سطح بالایی به نواختن ادامه می داد و فقط پس از شکستگی دست بازنشسته شد.

تبریز امروز:

ناتان میرونوویچ میلشتاین متولد 13 ژانویه 1904  ویولونیست آمریکایی  متولد اوکراین بود.

میلشتاین که به عنوان یکی از بهترین نوازندگان ویولن قرن بیستم شناخته می شد ، به دلیل تفسیر آثار ویولن انفرادی باخ و به دلیل آثاری از دوره رمانتیک شهرت داشت. او همچنین به خاطر کار طولانی مدت خود شناخته شده بود: وی در اواسط 80 سالگی در سطح بالایی به نواختن ادامه می داد و فقط پس از شکستگی دست بازنشسته شد.

میلشتاین در اودسا جزوی از امپراتوری روسیه بعنوان چهارمین فرزند در یک خانواده طبقه متوسط ​​و بدون سابقه موسیقی متولد شد. یک کنسرت توسط یاشا هایفتز 11 ساله بود که والدینش را به تعلیم ویولون به میلشتین تشویق کرد. او از هفت سالگی ، تحصیلات ویولن را آغاز کرد (همانطور که والدین وی پیشنهاد داده بودند تا او را از شر شیطنت دور نگه دارد) با استاد برجسته ویولن ، پیوتر استولیارسکی ، معلم دیوید اویستراخ ، ویولونیست مشهور ، شروع به آموزش ویلن کرد.

وقتی میلشتاین 11 ساله بود ، لئوپولد آئور او را دعوت کرد تا یکی از شاگردانش در هنرستان سن پترزبورگ شود. میلشتاین خاطرات خود را چنین یادآوری می کند :

هر پسر کوچکی که آرزوی نواختن بهتر از پسر دیگر را داشت می خواست پیش لئوپولد آئور برود. او مردی با استعداد بسیار و استاد خوبی بود. من هفته ای دو بار برای کلاس ها به هنرستان می رفتم. من هر درس را با چهل یا پنجاه نفر نشسته و گوش می دادم. دو پیانو در کلاس بود و یک پیانویست ما را همراهی کرد. وقتی  لئوپولد آئور بیمار بود ، از من می خواست که به خانه اش بروم . 

ناتان میلشتاین

در واقع ممکن است میلشتاین از آخرین ویولونیست های بزرگ روسی باشد که با  لئوپولد آئور  تماس شخصی داشته است. اور در خاطرات خود نامی از میلشتاین نگذاشته است اما از "دو پسر از اودسا نام می برد ... هر دو پس از خروج من از سن پترزبورگ در ژوئن 1917 ناپدید شدند." و نام میلشتین نیز در فهرست هنرستان سن پترزبورگ نیست.

میلشتاین همچنین نزد اوژن یسای در بلژیک تحصیل کرد. او به کریستوفر نوپن ، کارگردان فیلم ناتان میلشتاین - در پرتره ، گفت که تقریباً هیچ چیز از یسای یاد نگرفته اما از معاشرت فوق العاده اش لذت می برد. در مصاحبه ای در سال 1977 که در High Fidelity چاپ شد ، وی گفت ، "من در سال 1926 پیش یسای رفتم اما او هرگز به من توجهی نکرد. من فکر می کنم این ممکن بود از این طریق بهتر باشد. من مجبور شدم خودم فکر کنم و یادبگبرم ."

ناتان میلشتاین 

میلشتاین در سال 1921 هنگامی که در یک رسیتال در کیف برنامه اجرا  می کرد با ولادیمیر هوروویتز و خواهر پیانیست وی رجینا آشنا شد. آنها او را برای چای در خانه پدر و مادرشان دعوت کردند. میلشتین بعداً گفت: "من برای چای آمدم و سه سال ماندم." میلشتاین و هوروویتس با هم به عنوان "فرزندان انقلاب" در سراسر اتحاد جماهیر شوروی برنامه اجرا کردند و یک دوستی مادام العمر را به وجود آوردند. در سال 1925 ، آنها با هم به تور كنسرت در اروپای غربی رفتند.

در سال 1929 ، میلشتاین اولین اجرای خود را در آمریکا با لئوپولد استوكوسكی و ارکستر فیلادلفیا انجام داد. وی سرانجام در نیویورک اقامت گزید و شهروند آمریکا شد. وی بارها و بارها در سراسر اروپا گشت و گذار کرد و اقامت در لندن و پاریس را حفظ کرد.

میلشتاین ، نویسنده و آهنگساز ، کارهای زیادی را برای ویولن تنظیم کرد و آثار خود را برای بسیاری از کنسرتوها نوشت. او برای بیان کامل هر نت کاملاً وسواس داشت و اغلب مدتها را صرف کار با انگشت می کرد که باعث می شد صداها بیشتر بیان شود. یکی از شناخته شده ترین ساخته های او پاگانینینا است ، مجموعه ای از تغییرات در مضامین مختلف از آثار تیکولو پاگانینی!

پس از نواختن ویولنهای مختلف در روزهای ابتدایی ، میلشتاین سرانجام در سال 1945  ویلن استرادیواریوس 1716 را بدست آورد که برای بقیه عمر خود از آن استفاده کرد. وی به احترام دخترش ماریا  و همسرش ترزا ، این استرادیواریوس را به "ماریا ترزا" تغییر نام داد. 

میلشتاین در سال 1968 توسط فرانسه به لژیون دونور اعطا شد و برای ضبط سوناتاهای باخ و پارتیاس در سال 1975 جایزه گرمی را دریافت کرد. همچنین توسط رونالد ریگان رئیس جمهور آمریکا به وی افتخارات مرکز کندی اعطا شد.

اجرایی که او در جولای 1986 در استکهلم ایراد کرد ، آخرین اجرای وی بود. این رسیتال به طور کامل ضبط شده و وضعیت قابل توجه تکنیک وی را در 82 سالگی نشان می دهد. اندکی بعد سقوطی که در آن دست چپ خود را به شدت شکست و با این ترتیب کار خود را پایان داد.

در اواخر دهه 1980 میلشتاین ، خاطرات خود را با عنوان "از روسیه به غرب" منتشر کرد که در آن درباره زندگی با کار مداوم و معاشرت خود بحث کرده است. 

میلشتاین در مورد شخصیت آهنگسازان مهمی مانند الكساندر گلازونوف ، سرگئی پروكوفیف ، سرگئی راخمانینوف و ایگور استراوینسكی و رهبران ارکستر  مانند آرتورو توسكانیینی و لئوپولد استوكوسكی بحث می كند كه همه آنها را شخصاً می شناخت. او همچنین در مورد بهترین دوستانش ، پیانویست ولادیمیر هوروویتز ، ویولن سل نواز ، گریگور پیاتیگورسکی و کارگردان باله جورج بالانچین و همچنین ویولونیست های دیگر مانند فریتس کرایسلر و داوید اویستراخ بحث می کند.

میلشتاین دو بار ازدواج کرد و تا زمان مرگ با همسر دوم خود ، ترزا بود . وی در 21 دسامبر 1992 ، 23 روز قبل از 89 سالگی ، بر اثر حمله قلبی درگذشت. ترزا در سال 1999 در سن 83 سالگی درگذشت.

 

 بهروز وحیدی آذر 


نظرات کاربران


@