مسیح مهاجری ، مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی

حال ناخوش رسانه ملي

تاریخ انتشار : ۱۹:۱۲ ۲۲-۰۲-۱۳۹۸

اشکالات محتوائي تلويزيون را نبايد در قمار «برنده‌ باش» خلاصه کرد. از آگهي‌هاي بازرگاني بگيريد تا برنامه‌ها و مجموعه‌هاي تلويزيوني هرکدام به شکلي دچار ايرادهائي هستند که عمدتاً به مسائل ارزشي و اعتقادي مربوط مي‌شوند. اين وضعيت تأسف‌بار حالا به مجموعه‌هاي تلويزيوني و برنامه‌هاي شب‌هاي ماه مبارک رمضان هم سرايت کرده است.

تبریز امروز:

اشکالات محتوائي تلويزيون را نبايد در قمار «برنده‌ باش» خلاصه کرد. از آگهي‌هاي بازرگاني بگيريد تا برنامه‌ها و مجموعه‌هاي تلويزيوني هرکدام به شکلي دچار ايرادهائي هستند که عمدتاً به مسائل ارزشي و اعتقادي مربوط مي‌شوند. اين وضعيت تأسف‌بار حالا به مجموعه‌هاي تلويزيوني و برنامه‌هاي شب‌هاي ماه مبارک رمضان هم سرايت کرده است.
يک جوان که در شبکه يک عهده‌دار يکي از برنامه‌هاي زنده است، اخيراً روحاني جواني را با همسرش وادار کرد جلوي دوربين چشم در چشم همديگر کنند و به همديگر بگويند «دوستت دارم». اين کار مربوط به زندگي خصوصي و محيط خانوادگي افراد است نه مجامع، چه رسد به جلوي دوربين تلويزيون رسانه ملي. شايد نه آن مجري جوان غرضي داشته باشد و نه آن زوج جوان متوجه نادرست بودن کارشان بوده باشند ولي رسانه ملي بايد ضوابطي داشته باشد که اجازه پخش چنين رفتارهائي را ندهد.
مجموعه‌هاي تلويزيوني امسال شبکه‌ها هرچند از عوالم خواب و خيال و جن و پري خارج شده‌اند ولي به دنياي عشق مجازي و امور سطحي قدم گذاشته‌اند که هيچ تناسبي با معنويات ماه رمضان ندارد. درباره اين مجموعه‌ها هرچند هنوز که اول کار است نمي‌توان قضاوت نهائي کرد ولي از باب اينکه گفته‌اند سالي که نکوست از بهارش پيداست، سرانجام اين مجموعه‌ها از هم‌اکنون قابل پيش‌بيني است. به نظر مي‌رسد اين قبيل مجموعه‌ها نه‌تنها نمي‌توانند معنويتي به مردم بدهند بلکه آنها را از معنويت دور مي‌کنند. اين وضعيت از آن جهت نگران‌کننده است که در سال‌هاي اخير، به‌دليل کوتاهي شب‌هاي ماه رمضان، مساجد فاقد برنامه هستند و مردم به جاي اينکه پاي منبر بنشينند پاي تلويزيون مي‌نشينند و کسب فيض مي‌کنند!
از مجموعه‌هاي تلويزيوني، تأسف‌بارتر بعضي برنامه‌هاي ويژه شب‌هاي ماه مبارک است. در بعضي از اين برنامه‌ها به بهانه ايجاد فضاي شاد، مطالبي گفته مي‌شود و افرادي مطرح مي‌شوند که نه آن مطالب، آموزنده هستند و نه اين افراد مي‌توانند الگو باشند. با اين برنامه‌ها که وقت زيادي از مردم صرف آنها مي‌شود، اگر محتواي درستي داشته باشند، مي‌توان قدم‌هاي بزرگي در جهت ترويج ارزش‌ها و اصول و گسترش معنويت در جامعه برداشت ولي صدافسوس که رسانه ملي اين فرصت بسيار مهم را ضايع مي‌کند و گاهي فرصت را به تهديد تبديل مي‌نمايد.
براي آنکه اين ادعا قدري مصداقي شود، به برنامه «اين‌ شب‌ها» اشاره‌اي مي‌کنم که در سال‌هاي گذشته تا حدودي برنامه قابل قبولي بود و اشکالات کمتري داشت ولي يک قسمت از اين برنامه را که به صورت اتفاقي در شب يکشنبه 22 ارديبهشت ديدم، بسيار نگران‌کننده بود. براي مجري جوان برنامه و مهمان او به‌عنوان شهروندان ايراني احترام قائل هستم ولي اولاً به انتخاب موضوع برنامه توسط مجري که درصدد بود انقلاب اسلامي را به تأييد قرآن برساند و ثانياً به مهمان معمم و خوش‌صداي برنامه که تلاش مي‌کرد سلمان فارسي و قوم او يعني ما ايراني‌ها را قوم برگزيده نهائي خدا جلوه دهد، اعتراض دارم.
انقلاب اسلامي بايد با عمل مسئولين آن تأييد شود نه با استدلال‌هاي قرآني. اگر به هر دليل به استدلال‌هاي قرآني نياز باشد سطح برنامه را بايد بسيار فراتر گرفت تا کسي نتواند استدلال پخش شده به يک برنامه تلويزيوني آنهم از شبکه يک رسانه ملي نظام جمهوري اسلامي ده‌ها ايراد و اشکال وارد کند.
مهمان برنامه وقتي آيات «استبدال» را به اين نقطه منتهي مي‌کند که تمام اقوام برگزيده خدا از قبل از اسلام تا دوران پيامبر اکرم و تا امروز همه فاسد از آب درآمدند و حالا فقط اين ما ايراني‌هاي قوم سلمان فارسي هستيم که برگزيده خدائيم و قرار است دين خدا را به نتيجه برسانيم و غير از ما هرچه و هر که هست باطل است، قضاوت مردم چه خواهد بود؟ اگر ما را به نژادپرستي متهم کنند چه پاسخي داريم؟
ايراد و اشکال به اين برنامه و چنين نگرشي به انقلاب اسلامي و قرآن، بسيار زياد است به‌ويژه که مهمان برنامه با الفاظ رکيک و غيرمحترمانه‌اي درباره اقوام برگزيده خدا و حتي استانداران برگزيده اميرالمؤمنين عليه‌السلام سخن مي‌گفت که تکرار آنها را در اين مقاله و در صفحه روزنامه جايز نمي‌دانم. پيشنهاد مي‌کنم رئيس رسانه ملي و مدير شبکه يک اين برنامه را با دقت ببينند و خود قضاوت کنند و اگر به همين نتيجه رسيدند، براي تجديدنظر در محتواي برنامه‌هاي تلويزيون درنگ نکنند. رسانه ملي، با عظمتي که دارد و با تأثيرگذاري زيادي که دارد، امانتي است در دست شما که نبايد اجازه بدهيد با همين حال ناخوش به کار خود ادامه بدهد. رسانه ملي بايد چنان پرمحتوا باشد که به فرموده امام خميني دانشگاه باشد. براي دانشگاه شدن رسانه ملي به سواد ديني و علوم اجتماعي نياز است، از افرادي استفاده کنيد که داراي سواد ديني و علوم اجتماعي باشند.


نظرات کاربران


@