فیل چوبی افریقا

درختان بائوباب باستانی در خطر انقراض!

تاریخ انتشار : ۱۰:۰۶ ۲۴-۰۳-۱۳۹۷

از گذشته های دور بائوباب چاپمن به عنوان نقطه عطفی برای مسافران و کاشفان، از جمله دیوید لاییستون بوده است. حفره درون تنه های آن با دور بیرونی بیش از 25 متر به نظر می رسد بااوباب به عنوان یکی از اولین نشانه های قاره افریقا بوده است. بوتسوانا این درخت را به عنوان یک یادمان ملی در نظر گرفت و آن را به عنوان یک جاذبه دیدنی معرفی کرد.

تبریز امروز:

در خت بائوباب در کنار آبشار اپوپا در نامیبیا

در 7 ژانویه 2016، یک گروه از گردشگران برای بازدید از بائوباب چاپمن یکی از قدیمی ترین و قدرتمند ترین درختان آفریقا حاضر شدند.

از گذشته های دور بائوباب چاپمن  به عنوان نقطه عطفی برای مسافران و کاشفان، از جمله دیوید لاییستون بوده است. حفره درون تنه های آن با دور بیرونی بیش از 25 متر  به نظر می رسد بااوباب به عنوان یکی از اولین نشانه های  قاره افریقا بوده است. بوتسوانا این درخت را به عنوان یک یادمان ملی در نظر گرفت و آن را به عنوان یک جاذبه دیدنی معرفی کرد.

اما این درخت بر اثر ترک خوردگی های بسیار و رعد و برق سقوط کرد.

مرگ درخت 1400 ساله موجب انتشار اخبار بسیار و حتی سروده شدن یک شعر معروف دررسانه ها  گردید.

Fallen baobab tree

سقوط بائوباب چاپمن در بوتسوانا در 7 ژانویه 2016

با توجه به تحقیقات جدید در مجله Nature Plants، در سراسر آفریقا، بائوباب های قدیمی  و بزرگتر شروع به سقوط و مرگ می کنند. دانشمندان معتقدند که خشکسالی های طولانی مدت و افزایش درجه حرارت ممکن است درختان را خشک کرده و آنها را ناتوان از حفظ وزن تنه های عظیم خود کند.

آدریان پاتوت، یک شیمیدان اهل  رومانی و نویسنده  مطالعه جدید، گفت: درختان بزرگ و قدیمی به دلیل شرایط آب و هوایی تحت تاثیر هستند و این درختان نسبت به شرایط آب و هوایی بسیار حساس هستند.

  Chapmans-Baobab-large-tree-Botswana

بائوباب چاپمن

 پس از افتادن بائوباب چاپمن ، دکتر پاتوت  دریافت که محتوای آب درخت تنها 40 درصد است، درحالی که 79 درصد برای بائوباب های سالم است.

کارل فون ردن، یک اقیانوس شناس در موسسه اقیانوس شناسی وودز هول و همکارانش در مقاله ای می نویسند : برخی از افسانه ها و فولکلور وجود دارد  که می گوید این درخت ها می توناند تا 6000 سال زندگی کنندد. ما علاقه مند به یافتن این هستیم که محدودیت بیشتر را برای این درختان پیدا کنیم .

سقوط بائوباب چاپمن در بوتسوانا  در 2015 به عنوان یک تراژدی ملی مطرح گردید.

بائوباب  به طور مرتب تولید حلقه درخت، نمی کند  به طوری که تیم تحقیق با مراجعه به کربن. سن درختان را مشخص می کنند

در سال 2005، محققان شروع به جمع آوری نمونه هایی از بیش از 60 تا  ازبزرگترین بائوباب های  آفریقایی که دور کمر 20 متری داشتند ، نمودند . قدیمی ترین درختان، آنها یافت، حدود 2500 سال داشتند.

Chapmans-Baobab-Botswana

 دانشمندان همچنین تأیید کردند که ساختار منحصر به فرد بائوباب - که اغلب دارای مراکز توخالی هستند - هنگامی شکل می گیرد که درختان شاخه های جدیدی را در الگوی شکل حلقه ایجاد می کنند. با گذشت زمان، این ساقه ها ممکن است باهم ترکیب شوند، ایجاد یک دایره باز یا بسته نمایند.

با این حال تحقیقات با سقوط  تعدادی از درختان  ، بزرگترین و قدیمی ترین آنان ،مواجه شد . هشت درخت از 13 درخت سالمندترین آنان و پنج درخت  از شش تن از بزرگترین آنان در 13 سال گذشته جان خود را از دست دادند.

محققان بر این باورند  که درختان به سادگی نمی توانستند به پیری برسند. دکتر ون ردن می گوید: واقعیت این است که این درختان در اوایل قرن حاضر به طور ناگهانی جان خود را از دست دادند.

Chapmans-Baobab-tree

کنده کاری روی تنه بائوباب چاپمن در قرن 19 

در حالی که او و همکارانش هنوز به تعیین اینکه عامل مرگ و میر درختان ازچیست نرسیده اند ، آنها تا حد زیادی از بیماری درختان رد می شوند. در عوض، آنها تغییر آب و هوا را تاثیرگذار تلقی می کنند.

جینس گوابوئر، متخصص دامپزشکی راین وال می گوید  پژوهش ها نشان می دهد که  مرگ بائوباب  های هزار ساله به دلیل ترکیبی بی سابقه ای از افزایش دما و خشکسالی است.

این اطلاعات برای جامعه علمی و مردم بسیار ارزشمند است، زیرا باوباب یک گونه برجسته و بسیار مهم در بسیاری از کشورهای آفریقایی است.

در حالی که به نظر می رسد که اکنون درختان  جوان کمتر شده اند، درختان بزرگتر اغلب جوامع غنی از حیات حیوانی را شامل می شوند،  خفاش ها و زنبورها در حفره ها و پرندگان در شاخ و برگ بائوباب ها  با  سازگاری در شاخه های درخت لانه می سازند.

مردم محلی افریقا نیز درختان  را ارج گذاری می کنند.بائوباب های قدیمی اغلب دارای اسم های محلی هستند و مراسم و جلسات در مجاور آنها برای برگزاری  می شوند. در زمان قحطی، دانه های مغذی آنها انسان و حیات وحش را تغذیه می کنند و پوست درخت  که می تواند بدون کشتن آن دور شود، منبع تغذیه و هیدراتاسیون برای فیل ها است.

 جک پتی گرو استاد افتخاری فیزیولوژی در دانشگاه یونان براین باور است که از بین رفتن بائوباب ها علاوه بر تأثیرات بر روی افراد و محیط زیست، از دست دادن نمادین نیز محسوب می گردد.

 منبع نیویورک تایمز

مهندس میترا فرهنگ فر

 

 

 

 

@